Familie opstellingen

FAMILIE OPSTELLINGEN , ORGANISATIE OPSTELLINGEN EN SYSTEMISCH WERKEN.

 Tijdens een opstelling wordt een vraag of verlangen of probleem van de opsteller energetisch voelbaar, zichtbaar gemaakt en doorleefd. De systematiek is al heel oud en is door Hellinger vanuit de cultuur van de Bosjesmannen/ Zoeloes in Afrika naar Europese begrippen vertaald.

Dit kan op velerlei manieren en er zijn dan ook grofweg twee grote stromingen zichtbaar in Europa. De stroming van Hellinger en de stroming van Rupert. Afhankelijk van de situatie is voor beiden wat te zeggen. Het mooiste is als je een mix kunt maken.

 Bij een opstelling wordt gekeken naar de opsteller sec,  zijn gezinssituatie of naar de familie situatie in relatie tot vorige generaties of een combinatie daarvan. In een fysieke opstelling bijvoorbeeld speelt de opsteller in een soort rollenspel zichzelf en kiest als medespelers vertegenwoordigers voor personen in zijn/haar leven uit de groep van zich aangemelde representanten. Er wordt gebruik gemaakt ofwel afgestemd op het wetend veld of een soort akasha veld/ morfologisch veld waar alles bekend is. Daar ontvouwt zich het antwoord of inzicht in het leven van de opsteller.

 Opstellingen zijn heel populair aan het worden. En in die populariteit wordt soms te snel vergeten dat in deze vorm van sociale psycho analyse er belangrijke valkuilen liggen.

Te vaak ben ik begeleiders tegengekomen, die onvoldoende beseffen hoe belangrijk het is dat zij zo zuiver mogelijk zijn en zo vrij mogelijk zijn van persoonlijke issues. Dat het niet gaat om zoveel mogelijk, maar om zo zorgvuldig mogelijk. Dat je sommige issues als begeleider ook kunt weigeren. Dat je vooral de opstellingen niet mag maken, wil je geen dader in een hernieuwd trauma worden.

Te vaak ben ik begeleiders tegengekomen, die ondanks hun diploma’s onvoldoende waarborg bieden voor veiligheid en situaties creëren die eerder trauma’s herscheppen dan randvoorwaarden die trauma’s oplossen.

Er zijn drie beweegredenen om deze opleidingen te volgen. Om het helings proces van eigen trauma’s in gang te zetten. Om een nieuwe therapeutische praktijk die goed in de markt ligt op te kunnen zetten teneinde inkomen te verwerven. Om dienstbaar te zijn aan het wetend veld. Met de eerste twee motivaties is echt niets mis, maar combineer deze niet.

De enige beweegreden die er toe zou mogen doen in de persoonlijke afweging om familie opstellingen in te zetten voor cliënten is de laatste. Het is mooi als je je beschikbaar kunt stellen in een helingsproces dat door het wetend veld wordt geïnitieerd.

 Dit is een (bijna) magisch proces en in dat proces kunnen ook ernstige bijwerkingen optreden als de “tovenaarsleerling” zijn/haar “toverspreuken” onvoldoende beheerst. Ofwel als de begeleider niet beseft hoe subtiel dit proces werkt en/of als de begeleider zelf verstrikt zit in een situatie. Er kunnen inderdaad wonderen gebeuren, maar over de ongelukken hoort men niemand. En ook die gebeuren.

 Nu is het inderdaad zo dat elke cliënt zijn/haar begeleider kiest, die bij hem of haar past. Maar daar past m.i. ook een zorgvuldige informatievoorziening bij. En daar wil ik iedereen op wijzen die familieopstellingen overweegt. Het is een hype met daarbij behorende hype prijzen. Totaal onnodig. De beste begeleider kenmerkt zich door het geven van informatie over ook de risico’s. Door het tijdig terugstappen. Tenslotte: het is niet de begeleider die succes en resultaten heeft. De begeleider is eerder een beperking dan een facilitator. Het is het wetend veld, mits voldoende ruimte gegeven, tot wonderen in staat wordt gesteld.