Tuva healing service Bussel 19 okt 2011

De film in de Bussel van Bart van Dijck was wellicht voor velen een verrassend genoegen.

Je denkt al gauw, niets voor mij. Maar gisterenavond in de Bussel waren er toch opmerkelijk veel mensen, ca. 70-80, met een interesse in het sjamanisme. En dat ondanks de titel die bitter weinig verklapte van de filminhoud. Ik denk dat zelfs de programmeerders verrast waren.

Een sjamanistische documentaire over een plek op aarde waar de meesten van ons nog nooit van gehoord hadden: Tuva een Russische deelrepubliek die stijf staat van de corruptie en de armoede. Een prachtig Siberisch landschap met harde kanten -35-tot +40, een nomadisch volk dat door Stalin gedwongen is tot  settlen op een plek. Allemaal ingrediënten voor Bart van Dijck om zich in uit te leven, maar nee, hij ging er heen voor het sjamanisme.

 In de 2 documentaires, waarvan één heel kort, gaat het team van Bart met snelle stappen door het Tuva landschap van oer healers. Interviews met gerenommeerde sjamanen, met Russische wetenschappelijke onderzoekers en buitenlanders die hier hun hart verloren hebben. Om dan met veel rust en aandacht stil te staan bij de rituelen en behandelingen,  de meningen en beschouwingen van de sjamanen/sjamanka’s. De beelden waarin getrommeld wordt voor de natuurenergieën, waarin opgeroepen wordt, waarin behandeld wordt doet sterk denken aan energetische geneeswijzen die wij hier kennen. De sjamanen zijn ook onder ons bleek nadrukkelijk in de Bussel. Welk een eerbied, respect en authenticiteit zet Bart’s team hier neer. Een verdwaalde bezoeker zou licht denken dat er niets gebeurt, maar wij weten beter.

 Na de Russische revolutie zijn de omstandigheden van het volk van Tuva drastisch gewijzigd. Hun cultuur werd in de “gevangenis” geplaatst en hun sjamanen werden opgepakt. De sjamanistische leefwijze ging ondergronds. Pas na de perestroyka was er weer ruimte voor deze wijze van helen. Inmiddels zijn er weer vele sjamanen werkzaam. Vaak alleen in de dorpen en wouden, Vaak ook in wijkcentra in de stad. Een belangrijke functie die zelfs door de Russische wetenschap serieus wordt benaderd. Ook de geïnterviewde jonge Amerikanen zijn lovend over de ervaringen die zij hebben gehad met sjamanen.

Het is ook hard nodig, want in Tuva is de werkeloosheid groot, en daarmee de ontreddering het alcolholmisbruik.

 Na de lange documentaire zit bleek hoezeer het publiek geraakt was door de beelden. Er was de gelegenheid tot het stellen van vragen en al snel ontstond er een levendige zaal die nog bijna een uur nasprak met de maker van de film.  Ontroerend mooi, een dijk van een film. Heel wijs was de uitspraak dat een sjamaan net als een kunstenaar de grenzen van zijn ziel opzoekt en overschrijdt. Heeft u deze film gemist, ja dan heeft u echt iets gemist.

.