Barricourt aug 2011

WERKGROEP SAMEN.

de ‘Verbinding in praktijk’
in Barricourt

Van 5 aug t/m 8 aug. hebben we met 9 mensen van ‘De Verbinding’, de verbinding gezocht op het franse platte land, in de Ardennen….t.w. Barricourt. Pieter, Emmeline, Inge, Bernadette, Marjon, Christiaan, Walter, Willy en Mechelies gingen met elkaar op pad zonder te weten wat hen te wachten stond. Er waren weinig afspraken gemaakt, ze zouden wel zien.

Vrijdagochtend 5 augustus om 12 uur hebben we ons verzameld bij Pieter. Waar we eerst van plan waren met 3 of misschien wel 4 auto’s te gaan rijden, zijn we uiteindelijk met
8 man in 2 auto’s gepropt mét alle bagage……Bernadette zou zelf komen en wat later arriveren.

Dit alles dankzij Pieter die met uiterste precisie alle lucht uit plastic zakken liet
lopen en iedere mm nauwkeurig opvulde, zodat er voldoende ruimte overbleef voor
alle grote volwassen lijven. Dankzij de taart, die Emmeline had klaar gezet,
konden we met gevulde magen de tocht aanvangen.

Walter had zich de week ervoor verdiept in de route en had bedacht alle files en andere
ongein voor te zijn door zijn eigen route uit te stippelen. Pieter volgde met zijn auto het uitgezette spoor. Inge hoorde ik even voorzichtig piepen dat ze net zo goed thuis opgepikt had kunnen worden.

De communicatie tussen de 2 auto’s verliep niet helemaal vlekkeloos zodat de
‘stops’ niet op dezelfde lokaties plaats vonden.

Tijdens onze tweede stop hebben we een heerlijk Orvalbiertje gedronken en moesten we ons bijna dwingen om weer terug de auto in te gaan en niet te zwichten voor nog een tweede Orvalletje. Zou ook zo lullig zijn voor auto 2 als we uren later pas aan zouden komen.

Aangekomen in Barricourt zijn de slaapplaatsen verdeeld en de ruimtes verkend. Willy was op bekend terrein en wist van de hoed en de rand. Er ontstonden al snel verhalen
over spoken die s’nachts in deze boerderij ronddwaalden met stokbroden en flessen wijn. Marjon kon zich daar heerlijk in inleven.

Walter had zijn volkstuin geplunderd en een zak aardappelen, bietjes, boontjes en uien
meegebracht. Hiervan hebben we 2 dagen een heerlijke maaltijd bereid.

De huiseigenaren kwamen ons welkom heten en de huisregels uitleggen. Het was even schrikken dat er ook mannen in het gezelschap gesignaleerd werden. Daar waren ze niet op voorbereid. Argwanende blikken gingen er naar Pieter…….wel lange haren….maar toch…?

Het ultieme Verbindingsgevoel dat mij is bijgebleven is dat we allemaal zo in onze waarde
gelaten werden. Ik vond het heerlijk om te merken dat er niemand was die vond dat de boel aangestuurd moest worden. Het was gelijkwaardig…..pfff….wat fijn!! Hoe zat het dan met heel de taakverdeling? Het is ongelooflijk maar waar….die was er niet!!! Die was er echt niet!!! En alles verliep gladjes. We hadden iedere ochtend een prachtig ontbijt met vers stokbrood en croissants (nou ja de laatste ochtend waren het restjes, maar toch lekker in de oven opgewarmd). Heerlijke fruitsalade en franse kazen. De invulling van de dag was
niet vastgelegd en ieder deed wat hij/zij wilde. We hebben gewandeld, gekletst, getafeltennist, gelezen, lekker voor ons uitgestaard. Zo fijn om het gevoel te hebben in zo’n gezelschap dat alles gewoon goed is. Hoe simpel kan het zijn!!!!!

Moet je je voorstellen: één badkamer met een douche, een toilet en één wastafel. Dat was
het waar we het met 9 man mee moesten doen. Ik zag wat slikbewegingen aanvankelijk….., even kwamen er wat stoelgangverhalen vanuit de onrust………. Maar ook dat was snel voorbij. Ik heb werkelijk niemand op de deur horen rammen of het gevoel gehad lang te moeten wachten.

Ook toen de boel opgebroken moest worden (….jammer….we speculeerden over gewoon
blijven……).ook dat ging vanzelf. Afwassen, stofzuigen, poetsen, opruimen, inladen. Alsof het van bovenaf geregeld was 😉

We hebben de longen uit ons lijf gezongen en gekletst en soms werd het erg open en intiem. Het ging allemaal als vanzelf.

Al snel bleek dat iedereen zijn plek had in de groep.Het weekend was begonnen, maar we hadden geen idee hoe de volgende dagen ingevuld zouden gaan worden.

Hieronder volgen een aantal hoogtepunten zoals die door verschillende groepsleden zijn ervaren. Dit was het mijne, ik heb ervan genoten!

Mechelies

Walter:

Wat hebben we er al een zin in vooraf. Een heel weekend in de natuur. We weten dan nog niet allemaal, dat Barricourt en ruime omgeving de bron is van de Maas. Zij stroomt 15 kilometer verderop langs Stenay, waar gesluisd en gestuwd wordt.

Van zaterdag op zondag valt er in een nachtje al een vol afwasteiltje. Enfin ieder nadeel heb zijn voordeel. Het was er niet stoffig dat weekend.

De huiszwaluwen zijn hier de grote winnaars. Ik kijk boven me en zie er minstens vijftig tegelijk in de lucht. In de stal heeft een paartje een nest geknutseld en de jonkies zijn uitgebroed. Pa en ma vliegen aan en af om de bekjes te vullen, door de voor- en achterdeur. Jacques van Gool heeft in de achterdeur twee vliegopeningen geregeld, zodat ze ook zonder mensen op de boerderij in en uit kunnen.

Mechelies, Bernadette, Inge, Emmeline, Christian en Pieter zijn op speurtocht. Achterop het erf melden zich meer vogels voor een hapje. Een kwikstaart is wel erg tam insecten aan het wegkapen. Het luchtruim is leeg als een buizerd zich vertoont.

Marjon en Willy bakken een taart met appels uit de hof van de buren. Tot de laatste kruimel likken we daar onze vingers bij af ’s avonds.

En ik……ik ben een middagje ouderwets aan het lamballen, zoals mijn twee zoontjes dat zeggen. Ons onderzoeksteam heeft een opgeworpen aarden heuvel onderzocht op zichtafstand van ons durp. Pieter heeft hier veel energie gevoeld en suggereert, dat
hier nog weleens een steencirkel op gestaan kan hebben. Het terrein is netjes onderhouden, aan de zijkant ligt een bloemenperk met een naambordje (le Paquis?). Bernadette heeft op weg naar hier meer zulke landschapselementen gezien.

Dat ze toen ook al tijd hadden voor het grotere werk in de zandbak!

In Orval duiken we op de terugweg in “Het mysterie van de Roos”. Legendarisch: De invloed van Maria Magdalena, na het overlijden van Jezus geland op de oostkust van Frankrijk, trekt een spoor van godinnenkracht door west Europa. De strijd tussen het mannelijke Rome en de vrouwenkracht van de Roos escaleert in Orval. Dat kunnen we zien aan wat eens een kerk was. Op een zuil treffen we op borsthoogte de Keltische spiraal.
Dezelfde spiraal, waarover Kiesha Crowther (Little Grandmother) zegt: Uit een videoboodschap: “De terugkeer van de voorouders. Zet religie opzij. Stel jezelf voor, dat je God bent of Godin. Jij bent de grote IK BEN.
Creëer de wereld waarin je wilt leven. Creëer je dromen. Het denken is onze
begrenzer. Leef vanuit je hart.

Herinner jezelf, dat je God bent.

SPIRALEN BRENGEN SPECIALE ENERGIE MEE
De spiraal is een symbool van eeuwige goddelijkheid. Spiralen helpen ons denken te transformeren naar ons hart.

Genezingsmogelijkheden worden geëtaleerd. Vervuilde wateren worden gereinigd.

Kinderarbeid wordt vernietig.”

Wel is er een nieuw klooster en een winkel met boeken, bier en spirituele voorwerpen.

Mijn belangrijkste oogst: Een onvergetelijk fijn weekend vol saamhorigheid en
gezelligheid; wat hebben we veel gelachen en gezongen. Het maakt veel bij me los; letterlijk precies vier kilo, en in figuurlijke zin concludeer ik dat ik mijn ambitieniveau naar boven bijstel. Ik voel ook, dat ik dat kan zonder mezelf te forceren.

Pieter:

Het Verbindingsweekend in Barricourt (FR) is een doorslaand succes gebleken. Gedurende de volle 4 dagen viel er in een toch totaal onbekende groep op geen enkel moment een onvertogen woord. We zaten zoals vijftig jaar geleden hutje bij mutje met 9 rond de keukentafel en we hebben een lol gehad.

Hoezo diepte, spiritueel? O ja zeker, het was er, zoals zout in de
maaltijd. We waren laat thuis, heel voldaan en vol
enthousiasme. Er ontstonden onderweg prompt nieuwe dromen
en nieuwe werkgroepen. Maar daarover later meer. Er komt een nieuw verbindingsweekend. Echt waar.

Wij vertrokken naar Barricourt met twee afgeladen auto’s En we kwamen er na enige uren rijden dwars door de kempen aan. En lol dat we hadden. Bernadette reed apart vanwege privéplannen. Vanaf dag 1 was het perfect in de groep. We sliepen samen op een verdiep met 8 slaapplaatsen en 1 beneden. Een toilet met douche waarbij we moesten
letten op “beperk het warmwatergebruik”.

Bivakkeerden veel buiten en anders voor de maaltijd en avondverdieping in een keuken aan een grote tafel: zoals vroeger een groot gezin. Van jong tot minder jong. We wandelden wat af in de omgeving, soms dwars door de velden. We zongen de longen uit ons lijf en
Barricourt heeft het geweten. Spraken regelmatig onze verhuurders die ernaast woonden.

We aten morellen uit de tuin en vers brood van de bakker een dorp verderop. Er werd met liefde gekookt en met liefde gegeten en met liefde gesproken. Het was fantastisch, supercallifractionist en supercallidocious. Zo mogelijk groeide het enthousiasme na afloop van de week, (sorry lang weekend) in de dagen na thuiskomst nog meer. Lyrisch zijn we over ons weekend. We gaan het weer doen. Zonder verwachtingen, zonder kopieerdrang, maar authentiek open voor een nieuwe beleving.

Marjon:

Wat was er bijzonder aan het verbindingsweekend? Tja, beter kun je vragen: wat was er nu niet bijzonder?Want alles was n.l. bijzonder: de mensen die deelnamen, de reis naar Frankrijk, de plek in Barricourt, alles was bijzonder.

Maar het meest bijzondere was toch wel dat zo’n redelijk onbekende groep met mensen, in een relatief korte tijd zo kunnen “verbinden” tot een mooie hechte groep! Dat je een aantal dagen in liefde met elkaar kunt doorbrengen, wist niet dat dit nog bestond! Maar ik heb aan dit weekend fijne vriendschappen over gehouden, en dat voelt fijn en is een rijk
gevoel. Dank aan Pieter,Emmeline,Walther,Willy,Chris,Inge,Bernadette en Mechelies:dank voor jullie openhartigheid, jullie liefde en wijze adviezen, en vooral jullie humor(want wat heb ik gelachen!) Ik verheug me dan enorm op een volgend
“verbindingsweekend”!

Inge:

Het was een weergaloze ervaring, met onze verbinder-vrienden en vriendinnen naar la France, ik heb voor een heel jaar gelachen, dat is goed voor je Hartchakra, gaat het van open, het niveau was niet altijd even hoog, vandaar dat we zo gelachen hebben… veel grappen en grollen over sexueel getinte thema’s… lekker gewoon simpelweg genieten.
Dieptepunt was de zeer eindeloze heenweg door alle gehuchten van Nederland, hoogtepunt van de heenweg: Een gezellig ardeens terrasje met wel heel lekker trappist, daar hadden we wel de hele avond kunnen blijven plakken, ons boerderijtje lonkte, dus verder gereden. Hoogtepunten waren er genoeg, de eerste avond hebben we luidkeels uren lang bekende liederen gezongen, en iedereen zong uit volle borst mee, vals, niet vals of heel vals, het maakte allemaal niet uit, we waren niet naar bed te krijgen. Ander hoogtepunt, het spel met de opdrachtkaarten, een geblinddoekte Pieter die voorwerpen moest voelen, Chris en Walter op de grond, enzvoorts, verder heerlijk gewandeld,
gegeten, goede gesprekken, zelfs goed geslapen met alle snurkende mensen op de
overloop, gepingpongd en heerlijk zelfgebakken appeltaart gegeten, wanneer is het volgende weekend……?????

 

Willy:

Het mooiste vond ik de saamhorigheid dat alles zo vanzelf ging, een en al harmonie zelfs met het weer de zon was er elke dag.Ik heb volop zitten genieten, ook terwijl ik de lessen leerde om alles wat ik nodig had, aan mijn medebewoners te vragen en niet zelf te pakken of te doen, met deze lieve mensen in mijn omgeving ging dat heel goed! Bedankt
Allemaal!!! De blaren zijn weg sinds donderdagavond nu nog verder genezen, dat is hier thuis veel lastiger merk ik om mezelf niet voorbij te lopen.

Het eten was elke dag een feestmaal en s’avonds gingen we spelletjes doen wat erg gezellig was, soms was ik te moe en ging ik naar bed. Alles kon altijd of je nu wilde
klessebesse of alleen maar zijn of meedoen alles was goed! Samen met Marjon heb ik een appeltaart gebakken in een pan (dat is onze favoriete bezigheid in Barricourt
afgelopen week waren het twee maribellen taarten). En zoals altijd vond iedereen ze erg lekker. Daar geniet ik zo van met eenvoudige middelen iets maken. Het was gewoon een super weekend dit allerlaatste weekend in Barricourt.

Christiaan:

“Op stap met met 7 Onbekende mensen ( Kende gelukkig al 1 iemand goed) voor mij nogal een onderneming aangezien ik zoiets nooit zo doe, afin uiteindelijk toch besloten mee te gaan, nog gesmeekt om het weekend vrij te krijgen bij mijn bazin en dat lukte.
ik zou vrijdagmorgen in alle vroegte opgehaald worden door marjon om vervolgens
naar pieter te gaan en vanuit daar naar barricourt te vertrekken.
Het ritje naar barricourt . heerlijk dwars door belgië zonder tommie dus kon weer mijn navigatie skills opvijzelen met een ouderwetse landkaart en weg nummers.
even een opmerkelijk puntje , die fransen en belgen geven de zelfde weg
compleet andere nummers , lekker tactisch 😀 . maargoed na een kleine
omweg via verviers ( mooie stad overigens) heerlijke naar het zuide gereden om uiteindelijk ( ietjes later dan gepland ) in barricourt te eindigen . een mooi rustiek dorpje
met 35 inwoners ( heb er overigens maar 3 getelt rest was waarschijnlijk verstopt)

hier een heerlijk weekend gehad . lekker gewandeld en dan wel cross
country dwars door het weiland lekker door de modder ploeteren dus .
verhelderende spelletjes gespeeld zowel serieus als compleet op de
lachspieren werkend . hier en daar een serieus gesprek. en verder heerlijk gezongen ( mischien een goed plan om een “de verbindings” koor te beginnen
overigens dan wel nummers kiezen waarvan ik de tekst ken:D)

verder ook nog de sterrenhemel bestuurd op de ene heldere avond .
En toen de terug reis weer ouderwets navigeren om uiteindelijk eerst bij een
weg restaurant te eindigen , waar ze prachtige speel automaten hadden ( droom
nog steeds over die mooie brandweer auto waarin ik mocht rijden 🙂 )

om vervolgens daarna weer bij pieter thuis terug te keren . Al met
al een geslaagd leuk weekend , waar ik in ging met 8 compleet onbekende en uit
kwam met ik mag wel zeggen 8 nieuwe vrienden . ”

Emmeline:

Impressie in Her-Innering

Eindeloze heenreis, bliksemsnelle terugreis

Twee meisjes bil aan bil richting Barricourt, later LAT-tend huiswaarts

Diepte interviews en oppervlakkige banaliteiten

Buikpijn van het lachen, krokodillentranen van ontroering

Groepsverzamelmomenten en intieme ont-moetingen onder vier ogen

Stoeien op de krakende zolderplanken, stil samenzijn onder sterrennevels

Liefdevolle aandacht, respectvol vrij- en loslaten

Aardse realiteit en kosmische dromen

Snurkers in duet geven plezier in bed

Gezamenlijke metamorphose voor de kapspiegel, maskers af – ontkomenkan niet meer

Brood bestellen in ons beste Frans bij de boulangerie, grootse wijnen uit de Lidl weggekaapt

Buurhondjes ‘redden’, de flora in de naaste omgeving determineren

Paden volgend, onder prikkeldraad door, geen hek te hoog

Speelse opdrachten, ont-moeten en alles mogen in sport en spel

Samen Leven en eten in de woonkeuken alsof het al eeuwen zo gegaan is

Trouwe hoedster, wakend op haar stoel, over het ‘fort’ en alle levende have

Abdij bezoek in Orval, daar te zijn bleek geen toeval (voor mij)

Geraakt door grote, grootse, kleine, kleinste ervaringen, gebeurtenissen

Afspraakloos, regelvrij, vogelvrij en juist verbonden

Vroeg uit de veren, laat het nest in

Intensief en oh zoveel energie gevend

Al Een te Zijn Samen

MERCI !!!