Verslag Venus transitie 6/6/2012

Een impressie van een Venus Transitie viering

Op 6 juni 2012 heeft de ‘Venustransitie’ plaatsgevonden. Venus, ook wel Morgenster of Avondster genoemd, beweegt vanuit de aarde gezien voor de zon langs, en door verschillende onderzoekers van het 2012-mysterie (het einde van de Mayakalender op 21 december 2012) wordt dat gezien als het begin van de periode van grote transformatie.

In onze cultuur wordt Venus geassocieerd met vrouwelijkheid, schoonheid, acceptatie, sensualiteit en liefde, aspecten die cruciaal zijn in de huidige periode van chaos en verandering. De Venustransitie luidt de laatste fase voor het einde van de Mayakalender in: de periode tussen 6 juni en 21 december 2012 vormt als het ware een poort in de tijd. Vele inheemse volkeren, zoals de Hopi indianen en de Maya’s noemen 2012 het jaar Nul, de tijd van de grote transformatie, de overgang van de vierde naar de vijfde wereld. Een moment waarop veel gaat verdwijnen om plaats te maken voor het nieuwe. Belangrijkste verandering is dat we een sprong in bewustzijn gaan maken, die inmiddels volop plaats vindt. In korte tijd zijn we van een lokaal bewustzijn naar een wereld-bewustzijn gegaan. Alles is met alles verbonden. Problemen aan de ene kant van de wereld zijn niet meer los te zien van gebeurtenissen aan de andere kant. Internet verbindt iedereen. Het milieu is een wereldomvattend thema, net zoals de intolerantie tussen religies en verschillende bevolkingsgroepen.

Op allerlei heilige plaatsen over de hele wereld hebben zich op 6 juni jl. vele groepen mensen verzameld om de transformatie te ondersteunen. Zo ook zijn wij met een kleine groep mensen vanuit Oosterhout/Breda naar een krachtplaats afgereisd in de Belgisch / Franse Ardennen, de heuvel van de godin Arduina in Margut. Dat ligt net over de Franse grens, in de buurt van Orval. Op deze heuvel bevond zich een heiligdom dat eertijds gewijd was aan de Keltische godin Arduina, naar wie de Ardennen vermoedelijk genoemd zijn. Zij was de godin van het bos, van de wildheid en het leven. Traditioneel werd ze voorgesteld, rijdend op een everzwijn (net als de godin Freya in de Germaanse mythologie). In de 6e eeuw is het heiligdom verwoest en is de godin verbannen. Er staat nu een katholieke kerk, en een onthaalcentrum voor pelgrims.

In deze tijd groeit echter het bewustzijn van het Goddelijk Vrouwelijke, het Vrouwelijke Principe. De godin keert terug in de harten en het bewustzijn van mensen. De Venustransitie was een prachtige gelegenheid om dit te vieren en te versterken, zodat het Vrouwelijke in balans kan komen met het Mannelijke.

Met onze groep hebben we op 6 juni ’s middags divers (sjamanistische) rituelen uitgevoerd op de altaarplaats op de heuvel van de godin Arduina. Met meditatie, drums en zang zijn we de Vrouwelijke en Mannelijke energie van deze krachtplek, en ook die in onszelf, gaan verbinden en bekrachtigen. ’s Avonds werden we heel spontaan uitgenodigd door een internationale sjamanistische groep waarmee we de Venustransitie op onze verblijfsplaats (Oost West Centrum Orval) hebben mogen vieren. Het was een waar feest om zo in verbinding met gelijkgestemden te drummen, te zingen, te bidden, te mediteren, stil te Zijn, te dansen en het Vrouwelijke en Mannelijke te eren.

De volgende dag zijn we, na de ochtendmeditatie, met onze groep onder de bezielende leiding Joseph, wonend en werkend in het Oost West Centrum in Orval, de prachtige natuur in de omgeving gaan verkennen. Ook deze dag stond weer in het teken van in verbinding staan met de Vrouwelijke en Mannelijke energie om ons heen en in onszelf. Wandelen in stilte werd afgewisseld met lunchen in een weide vol van wilde bloemen, zang in de stromende regen, modderbaden op hobbelige zandpaden en noem maar op. Op verschillende momenten gedurende deze magische dag hebben we rituelen uitgevoerd op krachtplekken in de omgeving. Zo hebben we een labyrint ‘belopen’, hebben we een ritueel bij een oeroude eik mogen laten beleven, ritueel contact gemaakt met een eeuwenoude bron en sloten we ons bezoek af met afscheidsceremonie en dankritueel onder een appelboom. Onder de appelboom mochten we een ongelooflijk mooi cadeau ontvangen ….. een stralende regenboog. Deze regenboog bleef gedurende ons gehele afscheids- en dankritueel helder en stralend zichtbaar in de lucht. Deze Verbinding tussen Hemel en Aarde is zo ongeveer een uur aan de hemelboog blijven staan, een cadeau van de kosmos, alsof er bedankt werd en we bevestigd werden IN VERTROUWEN EN IN LIEFDE te blijven.

Wij hebben genoten van alle magie die er op deze reis ontstond, vol verwondering nog en in grote dankbaarheid kijken wij terug op deze Venustransitie. We begonnen onze reis met de spreuk “Verwacht alleen het onverwachte” en zo is geschied.

Siel, Fransje, Pieter en Emmeline

‘Er is een rivier die nu zeer snel stroomt. Ze is zo groot en stroomt zo snel dat mensen bang zullen zijn. Zij zullen zich proberen vast te klampen aan de oever, ze zullen het gevoel hebben dat ze worden verscheurd en dat ze hevig zullen lijden. Weet dat de rivier haar bestemming heeft. De ouderlingen zeggen dat we de oever los moeten laten, en ons afduwen naar het midden van de rivier. Onze ogen open en ons hoofd boven water houden. We moeten niets persoonlijk opvatten, zeker niet onszelf, want als we dat doen, komen onze spirituele groei en reis tot stilstand. De weg van de eenzame wolf is niet meer. Komt allen samen. Verban de woordenstrijd uit je houding en woordenschat. Alles wat we nu doen moet op een heilige manier en als een feest gedaan worden. Wij zij degenen op wie we hebben gewacht.

Boodschap van de Hopi oudsten